Yeter ki Müzik Olsun

Şekersiz – “En Güzel Yaşımdı (Akustik)”

İtiraf edeyim hemen her gün hem bütün dijital platformları, sosyal medyayı ve bana ulaşan basın bültenlerini tarayarak yeni şarkı avına çıktığım halde zaman zaman benim bile kaçırdıklarım oluyor. Müzikte arz, talebi aşalı çok oldu, orası kesin; takibe mesai harcayan bile ıskalıyorsa bazı şarkı, şarkıcı ya da grupları, buradan pay biçin.

Şekersiz de bir şekilde gözümden kaçmış bir grup olmalı. Bir hafta kadar önce yayımlanmış şarkılarını listeme almışım bir şekilde. Sonra şarkı kulağıma takılmış. Biraz araştırdım, nedir ne değildir diye. Kocaeli çıkışlı, halen de müziğe orada devam eden bir grupmuş Şekersiz. İlk teklisi “Senin”i 2017’de yayımlamış. 2018’de ise önce iki tekli, ardından bir de 4 şarkılık kısaçalar gelmiş grup cephesinden. Geçtiğimiz günlerde Dijital Dağıtım etiketiyle yayımlanan “En Güzel Yaşımdı (Akustik)” teklisi ise o kısaçalarda yer alan şarkılardan birinin akustik versiyonu.

Öncelikle grubun solisti ve bu şarkının söz ve müziğini yazan Yunus Emre’nin sesi dikkatinizi çekiyor. Olgun, bir parça çapaklı ve de kendine ait rengi belirgin bir ses bu. Sonrasında şarkılardaki melodik güç ve eli yüzü düzgün sözler, sonuna kadar dinlemenize neden oluyor. “Sound” olarak (muhtemelen kısıtlı imkânlarla kaydedildiği için) yeterince kulak doyurucu değil belki ama bu kadarı bile “burada umut vaat eden bir şeyler var” dedirtiyor. Bana dedirtti en azından. Özellikle de bu şarkının bu akustik versiyonu. (Şarkının akustik versiyonu YouTube’da yok, o yüzden buraya orijinal halinin videosunu koyuyorum. Akustik versiyonu diğer dijital platformlardan dinleyebilirsiniz ki bence dinlemelisiniz.)

Grubun Facebook resmi sayfası en son 2018 yılında güncellendiği için bu yazdığımdan emin değilim ama kadrosunda şu isimler var: Yunus Emre, Kubilay Demir, Eray Bala ve Kazım Armağan. Instagram hesabından öğrendiğim kadarıyla da son aylarda Spotify editör listelerine giren şarkıları sayesinde şarkılarını duyurmak konusunda iyice bir yol kat etmişler. Bence de dinlemeye ve takibe almaya değer bir grup Şekersiz.

Fikret Hakan – “Al Yanaklım”

2010 yılıydı. Ülkenin en eski ve en köklü plak firması Odeon için albüm proje danışmanlığı yapıyordum. Tasarladığım projelerden biri de plak yapmış sinema ve tiyatro oyuncularının şarkılarını bir araya getiren bir albümdü. Odeon’un arşivinde bu konuda bir hayli malzeme vardı ama başka firmalar hesabına yapılmış plaklardan istifade edersek proje daha renkli olacaktı. Mesela Fikret Hakan’ın üç 45’lik plağı, yani kaydedilmiş altı şarkısı vardı.

Proje koordinatörümüz Zeynep Göktürk, bu vesileyle Fikret Hakan’la bir görüşme yaptı ve beklenmedik bir sonuç çıktı. Hakan’ın elinde plak olarak yayımlanmamış bir kayıt vardı ve albüme bu şarkıyı koyarsak onu gün ışığına çıkarmış olacaktık.

Bu kayıt, Ayla Dikmen’in sesinden kulaklarımıza yer etmiş, bir dönem stadyumlara bile düşmüş “Al Yanaklım” adlı şarkıydı. Mustafa Alpagut’un Karacaoğlan’ın dizelerinden bestelediği bu şarkıyı Ayla Dikmen 1972 yılında plak yapmıştı. Fikret Hakan ise aynı “playback” üzerine seslendirmişti şarkıyı. İlk 45’liğinin 1973 yılında çıktığı düşünülürse, muhtemelen şarkı söylediği ilk kayıt bu şarkı olmalıydı.

Bahsettiğim albüm “Şöhretler Gazinosu” adıyla yayımlandı. (“Yeşilçam Gazinosu” olacaktı aslında ama bir sebepten olamamıştı.) Arşivciler için bir hazine değerindeydi aslına bakarsanız, zira Yeşilçam oyuncularının şarkı söylediği plaklar büyük bedellerle satılıyordu sahaflarda ama bu albüm her nedense yeterince dikkat çekmedi o dönem. Şimdilerde dijital platformlarda “Türk Sinemasının Yıldızlarından Eskimeyen Şarkılar” adıyla bulunabiliyor bu albüm.

Fikret Hakan ya da gerçek adıyla Gaffar Bumin Çıtanak, uzun yıllarca boyunca Türk tiyatro ve sinemasının en önemli oyuncularından biri olarak sayısız tiyatro oyununda, filmde rol aldı. Kendine has oyunculuk stiliyle akıllarda kaldı. Onu 11 Temmuz 2017’de kaybettik. Bugün Fikret Hakan’ın ölüm yıldönümü. Ruhu şâd olsun.

Burcu Güneş – “Ufo”

Burcu Güneş, kariyer çizgisi boyunca popun farklı müzikal anlayışta işlerine de hep açık olmuş ve her birini kendine yakıştırmayı bilmiş ender isimlerden. 1998 yılında “Aşk Yarası” albümüyle hayatımıza girmiş, 2001 yılında yayımlanan “Tılsım”la yerini sağlamlaştırmış, 2004 çıkışlı “Ay Şâhit” ile de o dönemin özellikle genç dinleyicilerini avucunun içine alarak müzikte kalıcı olmayı garantilemişti. Kendi kızım dâhil, bugün yirmili yaşlarını süren kime sorsam, hepsinin “Ay Şâhit” albümünden “efsane” diye bahsettiğine bizzat şahidim.

Kendi bestelerine ağırlık verdiği “Ben Ateş Ben Su”, aynı albüm şarkılarının “remix” versiyonlarından oluşan “On The Club” da kariyerinin bir başka dönüm noktası olmuş, yine iyi pop şarkılarıyla dolu “Sihirbaz”la 2000’leri kapatmıştı Burcu Güneş.

2010’ların başında “Tamamdır”la başlayıp “Oflaya Oflaya” ile yol alan yakın dönem kariyerini de parlak bir biçimde geçiren Burcu Güneş, “Gül Kokusu” albümü, “Aşkın Beni Baştan Yazar” ve “Yakın Mesafe” ve “Darmaduman” gibi teklileri ile adından söz ettirmeye devam etti. Bir prestij albümü olarak da görülebilecek “Anadolu’nun Güneşi” albümü ise 2018 yılında yayımlandı ve Burcu Güneş bu defa da türkülere getirdiği yorumla konuşuldu.

Tüm bunları kısaca özetlemek istedim çünkü geride bıraktığı 20 yılı hiç boş geçirmemiş olduğunun altını çizmekte fayda var. Nitekim yeni teklisi “Ufo” geçtiğimiz günlerde DMC etiketiyle yayımlandı ve Güneş’in 2020’li yıllara da hazır olduğunu böylece görmüş olduk. Zira söz ve müziği kendisine ait, düzenlemesi Mustafa Ceceli tarafından yapılmış bu şarkı tam da pop müzik seven “teenage” kitleyi ve dahası çocukları (Yâni 2020’li yılların gençlerini) yakalayabilecek bir şarkı.

Burcu’nun klipteki kostümleri, koreografiye uygun dans etmesi kadar doğaçlama ve saçma bir biçimde dans etmesi, o masalsı ve sihirli gibi görünen klip mekânları, şarkının ritmi, düzenlemesi, şarkı sözlerinin dili, ezbere yatkın melodisi filan hepsi bu amaca hizmet ediyor. Burada zekice planlanmış ve başarılmış bir güncelleme var.

Evet Burcu Güneş’i daha “cool”, belki daha orta yaşlı pop şarkılarında da seviyoruz ama pop kulvarında koşuyorsanız, üstelik yirmi yıllık da bir yol almışsanız, böylesi ters köşe ve dikkat çekici işler her zaman iyidir. Bu iş dünyada da böyle yapılıyor zaten.

Serra Arıtürk – “Kendimi Bilmeden”

YouTube’daki “cover” videoları ve özellikle de Akustikhane programı ile dikkatleri üzerine geçen Serra Arıtürk’ün ilk teklisi “Kendimi Bilmeden” geçtiğimiz günlerde Wovie & DMC işbirliğiyle piyasaya sürüldü. Şarkının söz ve müziği Serra Arıtürk’e, düzenlemesi ise Osman Çetin’e ait.

Serra kolay yoldan gidip, YouTube videolarından birinin (mesela en çok tık almışının) akustik kaydını tekli olarak yayımlayabilirdi. Yapılmayan şey değil. Ama piyasaya resmi girişini tamamen profesyonel bir biçimde yapmayı tercih etmiş ve bu yüzden de üç yıla yakın bir süre beklemiş. İyi ki de öyle yapmış. Hem kendi yazdığı bir şarkıyı söylemesi, hem Osman Çetin gibi bir isimle çalışması onun YouTube şöhretinin arkasına sığınmak niyetinde olmadığını gösteriyor ki sadece bu bile takdire değer. Zira hem şarkı hem de klipte gördüğümüz Serra, onu “gitar eşliğinde şarkı söyleyen güzel kız” klişesinin ve sıradanlığının dışına çıkarıyor. Gerçi Serra’yı YouTube “cover”larıyla seven kitle bu işe biraz bozulmuş; video altı yorumları isyanlarla, sitemlerle dolu. Ama bana kalırsa bu bile onun doğru yolda olduğunu gösteriyor.

“Kendimi Bilmeden” sözü, müziği ve “sound”uyla genç bir şarkı, haliyle. Serdar Börcan tarafından çekilmiş klip de öyle. Ben klipteki efektlere de Serra’nın stili ve dansına da bayıldım. Dahası Serra, birçok yaşıtı genç kız gibi bozuk telaffuz ve yanlış teknikle şarkı söylemiyor. Bu da onu (nedense) benzetildiği Aleyna Tilki ve Atiye gibi isimlerden bir adım öne çıkarıyor. Şarkıcılığını biraz daha pişirdiğinde, fark çok daha fazla hissedilecektir.

Genç isimleri çok seviyor ve çok önemsiyor, her yeni duyduğum genç ismin şarkısını büyük bir iştahla dinliyorum ama çoğu kez heyecan duyamıyorum. Bu anlamda Serra’nın işi (tek başına şarkı olarak değil belki ama bir bütün olarak) beni heyecanlandırdı. Yanılıp yanılmadığımı kuşkusuz zaman gösterecek.

Ajda Pekkan – “Yalnızlık FM”

Ozan Doğulu’nun yeni proje albümü “130 BPM Kreşendo” geçtiğimiz haftalarda DGL etiketiyle piyasaya sürüldü. Albüm belki başka bir yazının konusu ama işin içinde bir şarkı var ki ayrı bir yazıyı hak ediyor. Ajda Pekkan’ın seslendirdiği “Yalnızlık FM”den bahsediyorum elbette.

Çok zaman var ki Ajda’dan Ajda gibi bir şarkı dinlemedik. Söylediği bir şarkının “hit” olmasından, liste başlarına yerleşmesinden filan bahsetmiyorum. Hani Ajda’nın ‘60’laran bu yana yetişmiş nice şarkıcıya ilham vermiş, örnek olmuş şarkıcılık stili, kendine has vurguları, kelimelere sesiyle dokunuş biçimi, küçük, bazen de büyük oyunları var ya… İşte onları gösterebildiği bir şarkıdan bahsediyorum.

“Yalnızlık FM” işte tam da bu şansı vermiş Ajda’ya. Nihayet kendi gibi olabilmiş. Sözleri yazan Saadettin Dayıoğlu ve bestenin sahibi (Ah Canım) Ahmet tam da bu maksatla çıkmışlar yola şarkıyı yazarken ve dört dörtlük bir Ajda şarkısı çıkarmışlar ortaya. Nitekim Ajda’yı Ajda yapan Fikret Şeneş – Ajda işbirliğinin bütün dinamikleri var bu şarkıda.

Fikret Şeneş’in Ajda için seçtiği yabancı şarkıların büyük kısmı çok Batılıdır ama bir o kadar da bizim kulağımıza yakındır. Mutlaka melodisi çok güçlüdür. Ona keza Şeneş de kaleminin gücüyle yüceltir o şarkıyı. Ahmet’in tam da bu eksende besteler yaptığını zaten yıllardan beri biliyoruz. Saadettin Dayıoğlu da şarkı sözlerinin hem inceliği, zarafeti, hem de (sözün melodiyle örtüşmesi, Ajda vurgularına uygun hecelerin doğru yerlere oturtulması gibi) teknik anlamda başarısıyla adeta Fikret Şeneş’ten el almış gibi.

Bu albüm için Ozan Doğulu “Yalnızlık FM”i iki farklı biçimde düzenlemiş. Albümün açılışında dans versiyonu, kapanışında ise yavaş versiyonu var. Yani albümün sonunda Ajda adeta “bis” yapıyor ve alkışın büyüğünü alıyor. Zira şarkının yavaş versiyonu günün moda ritim anlayışından azade, öylece bir klasik olmaya aday.

Gökhan Türkmen Feat. Aytaç Özgümüş – “Para Hâlâ Bende”

Müzikte arayıştan çekinmeyen, değişik şeyler yapmak konusunda cesaretini hiç kaybetmeyen bir müzisyen Gökhan Türkmen. Son olarak yakın zamanda 7 şarkısının “remix” versiyonlarının bulunduğu “Iptıs Çaktıs” adı verilmiş bir albüm yayımlamıştı. Yeni teklisi “Para Hâlâ Bende” ise geçtiğimiz günlerde GTR Müzik etiketiyle piyasaya sürüldü.

Şarkının düzenlemesini GTR ekibinde Aytaç Özgümüş yapmış, söz ve müzik ise Kaan Boşnak’a ait ki bu şarkı aslında bir Yüzyüzeyken Konuşuruz şarkısı. İlk kez “demo” bir kayıtla internete düşen şarkı, sonrasında grubun 2014 yılında yayımlanan ikinci albümü “Otoban Sıcağı”nda resmi olarak dinleyici karşısına çıkarılmıştı. Gökhan Türkmen nereden ve nasıl akıl etmiş bilmiyorum ama “cover” yapmak için bu şarkıyı seçmiş ve ortaya ilginç bir bileşim çıkmış.

Şarkı hakkında biraz Google karıştırınca Pixies’in “Where Is My Mind?” adlı şarkısına benzediğini iddia eden yorumlara rastladım. İki şarkıyı ardı ardına dinleyince hakikaten bir “riff” benzerliğinden söz etmek mümkün ama ben melodik bir benzerlik göremedim.

Aytaç Özgümüş şarkıyı “deep house” bir formda düzenleyerek Gökhan Türkmen’in üzerine yakıştırmış. Aslına bakarsanız bu şarkının her iki versiyonunda Kaan Boşnak ve Gökhan Türkmen’in şarkı söyleme biçimleri birbirinden çok farklı değil. Biraz da şarkı sözlerinin gerektirdiği bir biçimde şaşkın, kendinden emin olmayan, tabiri caizse “ezik” bir adam var şarkıda. Kara mizah da burada saklı belki. Aslında hepimizin içinde bir yerlerde pusuda bekleyip de zaman zaman yüzünü gösteren tanıdık bir adam o çünkü.

Kariyer ivmesine ne getirir bilinmez ama Gökhan Türkmen, üstelik kendi şarkılarını yazabilen bir müzisyen olduğu halde böylesi bir şarkıyı “cover” yapmak istediyse bir bildiği vardır mutlaka. Bugüne dek ana akımla alternatif arasındaki muğlak yerde usta manevralarla ayakta kalabilmeyi başardığı düşünülürse, bu şarkının bu versiyonla tam da o işe yarayacağı söylenebilir.

Hakkımda

Takip Et

Bu Hafta Çok Okunanlar

Arşivden